Hoe verder we hetTerelj N.P in reden, hoe sprookjesachtiger deomgeving werd. En dan is dit
nog het koudejaargetijde, wanneer er haast geen enkele toerist zo gek is om te komen. Behalve ik natuurlijk. Aan het eind van de dag zal ik ervaren waarom dat zo is.
Het terrein waar mijn 4-persoonsgertent stond (uiteraard helemaal voor mij alleen), bevatte ook nog een hotel waar ik gelukkig 'gewoon' naar de wc kon en waar alle maaltijden (all-inclusive) konden worden genuttigd. Wat een luxe! Dat zal wel anders zijn de rest van mijn reis.

Elke dag, onder leiding van mijn superaardige gids, een paar trips gemaakt naar de bezienswaardigheden: Turtle Rock, boeddhistisch klooster, Djenghis Khan monument/museum en als klap op de vuurpijl een onverwacht bezoek aan een nomadefamilie.
Bestaande uit een opa & oma + kleinzoon. Ze waren verrast maar erg gastvrij. We mochten een kijkje nemen in hun 2 yurts, 1 voor het dagelijkse leven en een voor familie/speciale gelegenheden. De eerste het primitiefste, waar ze als ze niet aan het werk waren de dag doorbrachten, samen met de binnen gestaldekalveren. En dat rook je ook wel. Tweede tent vrij luxe, met 'echte' bedden en zelfs een tv, aangesloten op een auto-accu. Zo konden ze toch nog genieten van Hollands Got Talent, ik bedoel; de jostiband (bedankt voor de tip Guus).
TIjdens het bezoekkwamen er allerlei hapjes op tafel, gemaakt van meel, ei, melk of een combinatie daarvan. Ook de drank kon niet ontbreken;yak-melk-thee. Erg zout, maar best te drinken. Ik had erger verwacht.

Naast al deze tripstoch genoeg vrije tijd gehad, waarin ik veel heb gewandeld en geklommenin de omgeving, vergezeld door 1 of 2 honden die ook wel zin hadden in een uitdaging. Maar goed, jullie zijn zeker benieuwd hoe dat nou was, in zo'n 'yurt' slapen, met min ik-weet-niet-hoeveel. Heerlijk; als de kachel brand en je er iedere 3 uur wat brandbaars opgooid. Maar anders...brrr! Gelukkig boden 4 lagen kleding, 2 paar sokken en 5 dekens genoeg isolatie voor als je vergeten was om iets op het vuur te gooien. Maar een echte doorgewinterde nomade voelde ik me nou ook niet echt meer.