29 maart: aankomst in Irkutsk, waar onze wegen scheidden. Voor een homestay werd ik gebracht naar een dorp aan het immense Baikal meer, genaamd Listvyanka. Met uitzicht op het meer kreeg ik een kamer in het houten huis, slechts gescheiden van het meer door een weg. Later op de ochtend de omgeving gaan verkennen, boodschappen gedaan om vervol,gens 's middags de hoogste heuvel in de buurt te beklimmen. Prachtig panoramisch uitzicht, maar wel ijskoud. Onderweg naar de top zelfs een sneeuwstorm meegemaakt, waarbij je handen eraf vroren. Gelukkig had ik mijn thermokleding aan. Die komen de volgende dagen nog goed van pas! 's Avonds na lang zoeken toch nog een restaurant gevonden die open was. Helaas niet de goedkoopste...Zul je altijd zien; de budget-tenten zijn weer eens gesloten als je er een nodig hebt. Volgende dag in de ochtend opgehaald en met gids het Taltsy openluchtmuseum bezocht (op de weg terug naar Irkutsk). Het museum onderhield een ruime verzameling van oude houten bouwwerken uit 16e tot en met 19e eeuw. Bijna overal kon je binnen een kijkje nemen en velen waren zelfs aangekleed met voorwerpen uit de betreffende tijd. Behalve houten huizen stond er ook een kerkje, een stuk verdedigingswal, sleden en zelfs glijbanen. Na het bezoek aan het museum ben ik 's middags gedropt bij de homestay in Irkutsk, gelegen in een appartementencomplex. De inrichting zag er allemaal goed en schoon uit totdat ik de badkamer in keek. Eenmaal in de badkamer werd mijn blik getrokken naar iets bewegends op de muur; een kakkerlak! Weliswaar niet zo'n grote, maar wel een insect dat je eigenlijk liever niet in je huis wil hebben. Na het dier vermoord te hebben (wat klinkt dat erg he) de stad gaan verkennen. Irkustk is nu helaas een vieze vuile stad die vroeger ongetwijfeld best mooi moet zijn geweest, getuige een aantal straten waar nog voornamelijk traditionele huizen staan. 's Avonds een restaurantketen gaan zoeken die ik op een kaart had gevonden, maar die bleek niet meer te bestaan. Uiteindelijk bij een kebabzaak beland, wat ook niet verkeerd was. Terug in het appartement weer een kakkerlak verslagen en geprobeerd om in slaap te komen. Dat lukte helaas niet echt door de herrie van claxonerende auto's en het gebrek aan gordijnen, waardoor het vele stadslicht de kamer binnenscheen. Diep in de nacht transfer naar het station voor de trein naar Ulaanbaatar.