Korting, korting, drukdrukdruk

Afijn, de Yungang grotten en Hangende Tempel een dag later. Vroeger als gepland opgehaald en naar de opstapplaats van de tourbus gebracht; achterop een scooter. Scheurende tussen andere gemotoriseerde en fietsende weggebruikers, zag ik de halve stad nu vanuit een ander perspectief. Door de snelheid, en het heerlijke koele ochtendbriesje, konden mijn zwetende oksels even lekker luchten. Zwetend; omdat er maar 1 helm was, en 'de scheurneus' himself die natuurlijk opzette, maar ook omdat het zonnetje deze dagen extra zijn best deed.

Eenmaal heelhuids aangekomen keisgemaakt met 6 italianen en de gids. Onderweg naar de Hangende Tempel zijn we gestopt bij een nog levensechte holbewoner. Een man van, ik schat, in de zeventig. Hij bleek daar echt te wonen, en dat kregen we ook te zien. Heel erg gastvrij en vriendelijk, en natuurlijk blij dat ie wat bezoek kreeg.
Weer in de bus zittende, vroeg de gids of ik nog student was, in verband met mogelijke fikse kortingen bij het kopen van de entreetickets. Niet helemaal eerlijk knikte ik, en gaf haar mijn half vergane studentenkaart. En zo kreeg deze allang afgestudeerde jongeman de toegangskaartjes maar liefst voor de halve prijs!

Op naar het hangende klooster, waar het in de zomermaanden gemiddeld 2 uur lang wachten is in de rij, konden we nu rechtsreeks doorlopen. De naam van het klooster is wel misleidend, want hoewel hij hangend lijkt, is ie dat al lang niet meer. Is jaren geleden al gestut en verstevigd. Maar dat doet niet af aan de 'experience'.
Na een tergend lange rit naar de Yungang Grotten, waarbij iedereen was ingedut (behalve de chauffeur) dan toch eindelijk bij het imposante gebeuren aangekomen. Onder begeleiding van de gids de eerste, en tevens 20 mooiste/grootste grotten bezocht. Sommige van de ruim 50 grotten zwaar aangetast of zelfs ingestort door water/kolendamp/aardbevingen en verwering. Maar dat kan ook haast niet anders, na meer dan 1600 jaar.
Lopende naar de uitgang werden we door een straatje met allemaal verschillende kitsch-waren; souvenirs en prullaria, gevoerd. Typische toeristenval.

Na eigenlijk veel te lang getourd te hebben (vond ik helemaal niet erg), voornamelijk door de ruim de tijd nemende italianen, ben ik gedropt bij een busstation in de stad. DIt omdat de tourbus niet verder zou rijden als de opstapplaats. Was te verwachten. Maar niet erg hoor, want diezelfde busroute had ik de dag ervoor 'toevallig' ook al afgelegd.
En zo komen dingen die je meemaakt, bewust of onbewust, toch weer bij je terug. Wonderbaarlijk!