Part 3: D-Day

De dag begonnen met een poging tot het boeken van een treinticket (naar Pingyao), via een train ticket office vlakbij het hostel. Dat viel nog niet mee! Met handen en voeten, een handig reisgidsje dat ik gekregen had van een roommate, en uiteindelijk hulp van een local die een woordje engels sprak dan toch succesvol. Duurde even, maar dan heb je ook resultaat. Daarna, na veel wikken en wegen, opties vergelijken en de beste prijs/kwaliteit zien te achterhalen ook nog een tour naar de 'Great Wall' vastgelegd, Die tour, genaamd 'The Secret Wall' (voorspeld veel goeds) zou de volgende dag gaan plaatsvinden. De trip zou ons meenemen naar onbekende, deels gerenoveerde en deels vervallen stukken muur, waar weinig tot geen andere toeristen zouden komen. Ben benieuwd!
Na het vele regelen eindelijk op weg naar de sight voor vandaag; het supergrote en mooie 'Summer Palace'. Achteraf gezien kan ik concluderen dat het het beste is wat Beijing te bieden heeft. Echt waar; een ideale combinatie van cultuur en natuur (kleur en sfeer).

De dag der dagen. Op het programma de 'Great Wall', waar ik samen met 2 australiers en een gids, vroeg in de ochtend naartoe ben gegaan. Na 2,5 uur rijden, kwamen de bordjes 'Badaling' tevoorschijn, en dat gaf ons vast alledrie niet zo'n goed gevoel. Dat komt omdat dat stuk van de muur bekend staat als trekpleister voor massatoeristisme en zodoende superdruk is. Maar ooh, wat een opluchting toen we daar eenmaal voorbij waren gereden. Geleidelijk werden de wegen slechter en slechter. Dat voorspelde veel goeds!
Eenmaal aangekomen reden wen een behoorlijke parkeerplaats op, waar wgeteld 1 kraampje stond met food and beverages, 1 toiletgebouwtje en 1 securityguard bij de entrance. Alvorens het park te enteren, nog allemaal een snelle drive-by de wc's gedaan en toen de auto zo dicht mogelijk bij de muur geparkeerd. Parkeerplaatsen voor het uitzoeken, want er was geen kip.
Totaal uitgestorven!
Daar stonden we dan, omhoog kijkend naar de enorme, soms erg steile klim die ons te wachten stond. Daar kwamen we tenslotte voor, dus hey, op naar de top.
De eerste paar honderd meter van de muur was vrij recent gerenoveerd, en dat was duidelijk te zie. Maar al gauw kwam de oud, vervallen muur geleidelijk tevoorschij. Dat zag je, maar merkte je ook vooral aan het klimmen. Dat werd namelijk steeds moeilijker door losse stenen, onheilspellende metersdiepe gaten en totaal verdwenen stukken muur.
Op een gegeven moment ging de gids niet meer verder, en zei tegen ons dat we nog tot zo en zo laat de tijd hadden om meer te zien, en dan weer terug te zijn op deze plek. Ok...vreemd, maar dat weerhield ons er niet van om het er eens flink van te nemen en de top van de berg te bereiken. Het pad werd iets verderop wel een heel erge uitdaging, maar dat wist de gids natuurlijk allang!
Op het hoogste punt van dit stuk van de grote muur (Shi Xia Guan) stond ons een magnifieke gewaarwording te wachten; 360 graden panorama met zicht over meerdere provincies, bergen, valleien en grote stukken van de muur.
Terug in Beijing bij een turks-chinees tentje blijkbaar een soort spaghetti besteld. Als ik dat had geweten, haha. Het was niet zo'n heel handige keuze, want dat is op z'n zachtst gezegd echt lastig eten, met 2 stokjes. Probeer thuis maar eens, kun je lachen ;) En vergeet niet veel saus erop te doen he! Het werd een kliederboel, maar ik heb na veel gespetter en gesputter toch de missie weten te volbrengen. Hopelijk heb ik de poetsvrouw geen nachtmerries bezorgd.
Na het eten, en ongetwijfeld met een oranje snor van de spaghettisaus, nog snel even een guesthouse geboekt in Pingyao.
De laatste dag in deze wereldstad, het zeer patriottistische 'national museum' bezocht. De trot van China, waar haar held; Mao Zedong overal voelbaar is. Zoals alles in China, was het museum ook weer van het formaat waar je u tegen zegt.
Deze avond de volgende stap van mijn masterplan in werking gezet; de trein naar Pingyao.