Kuddedieren, 'bamboo-raft' en een bijzondere ervaring.

Toen de boten aanmeerden bij een van de havens van Yangshuo stormden de passagiers als een kudde wildebeesten het land op. Al dat vee moest moest door een smalle corridor, die leidde naar het centrum van het stadje. Gekkenwerk was het. Je kunt wel voorstellen dat ik al snel genoeg had van deze zogenaamde toeristische trekpleister. Doe mij maar het 'echte' China!
Gelukkig herinnerde ik me nog een tip van een reiziger, die ik eerder had ontmoet, over een landelijk gelegen guesthouse even buiten Yangshuo. Later op de avond heb ik de betreffende accomodatie op internet gevonden en meteen weten te boeken. Slechts 5 km verderop, gelegen in een gehucht (Aishanmen village) aan de Yulong-rivier; te midden van rijstterrassen en karstbergen. Heerlijk rustig en super goede service! Wat wil je nog meer...
Vanuit deze 'base-of-operations' heb ik allereerst een verkennende wandeltocht gemaakt. De volgende dag samen met een NL-er fietsen gehuurd en naar 'Dragon Bridge' getrapt, om ons aldaar met behulp van een bamboo-raft stroomafwaarts te laten voeren richting 'Juxian village'. Meer dan 2 uur lang genieten van het kabbelende water, super uitzicht en het zonnetje. Dat is het echte leven, hehe. Het kon niet lang genoeg duren!
In Juxian zijn we een Nederlander wezen opzoeken, die een chinese vrouw aan de haak had geslagen en aldaar een gezin had gesticht. Samen met locals hebben ze een 200 jaar oud huis opgeknapt en dat dient nu als buitenhuis voor de familie. De beste man vond het volgens mij maar wat leuk dat er opeens twee NL-ers voor zijn deur opdoken, want we werden meteen hartelijk binnengehaald en rondgeleid! Erg interessant om zijn verhaal aan te horen en het pand te zien in de huidige staat.
De volgende missie werd ik bijgestaan door een Duitser en een chinees personeelslid, van het guesthouse. Tezamen zijn we naar 'Moon Hill' gefietst, en daar hebben we, ondanks de enorme hitte deze ongewone berg weten te beklimmen. Het panoramisch uitzicht was zeker de moeite waard.
Een dag later ben ik zelf naar Yangshuo gefietst, ondanks de slechte weersvoorspellingen voor de betreffende avond. Aan het einde van de middag zag de lucht er nog picobello uit; geen teken van een naderende bui. Aldus achtte ik het nuttigen van een snelle hap nog wel mogelijk. Helaas was het onweer sneller bij mij dan ik het voedsel naar binnen had gewerkt. Nog voor ik klaar was begon het te hozen en bliksemen. Wat een verrassing ;)
5 km door de nattigheid leek me geen goed idee, en daarom heb ik maar even (2 uur) gewacht tot het droog was. De zon was inmiddels helemaal onder gegaan en dat maakte de terugreis, over een onverlicht weggetje door niemandsland, extra spannend. Heel erg speciaal waren de vele vuurvliegjes, zwevende in de omgeving. Alsof ze een verloren gewaande avonturier huiswaarts wilden leiden. Wat een bijzondere ervaring!
Dezelfde avond kreeg verscheen er een bericht op mijn reislog van de 2 NL-ers waarmee ik een aantal dagen een coupe heb gedeeld in de 'Trans-Mongolie-Express'. Bleek dat ze vlakbij Yangshuo zaten, in een plaats genaamd Xingping, slechts 45 minuten rijden. Heb ze meteen een bericht teruggestuurd, in de hoop een eventuele ontmoeting te regelen, maar dat was helaas reeds te laat. Misschien kom ik ze in Vietnam nog wel tegen...je weet maar nooit.
Met de plannen voor het vervolg van mijn reis in het achterhoofd, ben ik naar Yangshuo afgereisd om me daar centraal te positioneren. Dat scheelde uiteindelijk weer tijd en moeite, al had ik niet zoveel zin in de toeristenplaag. Maar he, 'sacrifices must be made'. Uiteindelijk pakte dat helemaal niet slecht uit. Sterker nog; ik had een uitstekende tijd met 2 chinese roommates. Ze hebben me zelfs geholpen met het regelen van goedkoop vervoer naar de laatste tussenhalte voor de grens met Vietnam; Nanning. Dat is het voordeel als je de taal spreekt ;) De volgende dag werd ik zelfs door een van hen nog uitgezwaaid bij het busstation. Schattig!