Low-budget tour; fantastische cave, een wrak van een schip en service om over naar huis te schrijven.

Vanuit Sapa voor een snelle stop-over naar Hanoi, waar we voor een schamele 49 dollar een 3-daagse tour hebben geboekt, die ons uiteindelijk op 'Cat ba island' zou laten stranden. Daar zouden we dan nog een aantal dagen vertoeven om het eiland en omgeving zelf te verkennen.
De volgende dag, met een afgeladen bus vol backpackers, naar de speciale toeristen-haven van Halong City gestoomd. Aldaar een behoorlijk schip geenterd, die ons na een tijdje bij een must-see cave afzette. Zoals ze in China in iedere berg wel een mens/dier scene zien, zo voorzagen ze in deze grot iedere stalagmiet en stalagtiet van een naam en verhaal. Om de verbeelding extra kracht bij te zetten was haast iedere hoek met kleuren verlicht. Met de juiste opstelling van de lampen hadden ze zelfs 'speciale' schaduwen gecreeerd die ook weer iets moesten voorstellen. Wat een kermisattractie!
Na de kleurvolle kitsch-show zijn we verder gaan varen, tot het anker werd uitgegooid in een plaatselijke baai met drijvende vissershutten. Voor maar liefst 30 hele minuten mochten we ons, met kayak en al, vermaken op het water alvorens het schip zijn reis zou hervatten. Dat werd snel roeien dus! Niet wat we ons ervan voor hadden gesteld tot dusver.
Aan het eind van de middag kregen we te horen dat we niet deze nacht, maar de volgende op de boot zouden verblijven. Geen probleem, zolang we maar aan het einde van de trip weer op Cat ba island werden gedropt. Zodoende werden we nu al afgezet op het eiland, en naar een hotel met de veelbelovende naam; Sunflower 2 gebracht. Klinkt lieflijk en mooi, maar het tegendeel was waar. Het personeel was hoogst onaardig, onbeleefd en ongeinteresseerd. Gelukkig hebben we allemaal toch gekregen waar we recht op hadden (kamers/ontbijt), maar dat ging niet met liefde van hun kant, en kostte heel erg veel moeite en geduld aan onze zijde.
Midden in de nacht, in een uitgestorven en doodstille lobby, hebben Frits en ik als 'echte' Holland supporters de voetbalwedstrijd NL-DU met argusogen bekeken. Wat een verspilling van een paar, ongetwijfeld veel waardevollere, uren slaap.
Slechts een paar uur later begon de ochtend alweer en werd ons een super-budget ontbijt (1 pistoletje met jam en een kopje thee/koffie) voorgeschoteld. Genoeg voor een klein kind, maar toch niet voor een volwassene? Na het luxueuze ontbijt kwam er blijkbaar iemand van onze geboekte tour binnen en mompelde wat over de plannen voor deze dag. Duidelijker werden we er niet van, en besloten om zelf maar achter het programma van vandaag te gaan. Uiteindelijk toch opheldering gekregen waarna we met z'n drieen een aanvullend ontbijt zijn op gaan zoeken om onze halfvolle magen te kalmeren. Onze, naar het bleek, vrije ochtend hebben we op een van de stranden van het eiland doorgebracht (Cat Co 2). Een mooi stukje zand en zee, en bovendien bijna geen kip te bekennen! Lekker een aantal uur kunnen zwemmen in de warme wateren van Halong Bay. Wat een verademing.
Rond het middaguur terug naar ons geliefde onderkomen voor weer een geweldige maaltijd, die ons van harte werd aangeboden door het uiterst behulpzame personeel. Ahum.
2 uur later zijn we met de hele groep naar het nationaal park van Cat ba island, die ongeveer het halve eiland beslaat, gereden. Aldaar zijn we naar de top van een karstberg geklommen waar een verroeste, gevaarlijk uitziende, uitkijktoren was opgesteld. Om het uitzicht van deze hoogte te kunnen aanschouwen moesten we ons een weg banen door zeer vochtige en warme, drukkende jungle, geplaveid met af en toe een man-made trapje. Een steile klim en een zware inspanning, met tropische temperaturen die je dwingen om een stapje terug te doen.
Alsof we op het land hadden gezwommen (zo nat van het zweet), werden we met z'n allen in de haven afgezet, en na een tijdje wachten op de boot gepropt. Van daaruit mochten we zelfs ook nog in de zee zwemmen, die af en toe bedekt was met een olie-achtige laag en ronddrijvend afval. Deed me denken aan de 'reine' wateren van Neerlandsch meest populaire strand; Scheveningen.
Na het gezamenlijke avondmaal wilde ik mijn kamer binnengaan en probeerde zodoende het slot te openen. Na de nodige draaiende bewegingen stond ik plots met de complete klink in mijn handen. Was dit nou zo'n wrak van een schip of kende ik mijn eigen krachten niet? Met een verbaasde blik stond ik nu voor een deur die niet meer open wilde gaan. En als ie eenmaal open zou zijn, zou ik hem ook niet meer op slot kunnen doen. Scheisse.
De eerste de beste crew-member in mijn vizier kreeg mjn verhaal te horen en bood aan om via de buitenkant van de boot, door mijn kamerraam, naar binnen te klimmen om vervolgens de deur van binnenuit open te rammen. Ok; stap 1 klonk logisch. Zo gezegd, zo gedaan. Stap 2, wat een gevalletje 'reparatie' zou moeten zijn, bleef echter uit. Het enige wat ik kreeg te horen was het volgende: 'I will fix it tomorrow'. Mooi is dat, haha. Daar heb ik wat aan...
De nacht doorbrengen op dit schip, die ook nog eens de helft van de tijd geen electriciteit had (omdat de generator steeds uitviel), kon ik ook nog wel overleven. In uiterste nood, of uit pure wanhoop, kun je altijd nog van boord springen en als zogenaamde schipbreukeling asiel aanvragen op een andere boot. Veel slechter als dit vaartuig, deze service en bijhorende karige maaltijden kun je toch niet treffen.
Achteraf gezien is het eigenlijk een grote komische show geweest, waarin we als figuranten geen zeggenschap hadden over de regie, die klaarblijkelijk niet zijn beste beentje voortzette.
De volgende ochtend werden we afgezet op Cat ba island, en niet volgens plan, in een bus geduwd die naar het nationaal park ging. Alweer...zie ik jullie denken. Ja, alweer. De bedoeling was dat wij drieeen van daaruit meteen naar Cat ba town werden vervoerd, maar zo nauw namen ze het niet. Na 2 uur gewacht te hebben, totdat de rest van de groep teruggekeerd was van de trekking, werden we gezamenlijk afgeleverd in het grootste dorp van Cat ba.
Alsof we nog niet genoeg gehad hadden van de betrouwbare en uitstekend geregelde tours, besloten we om er nog een te boeken, haha. Die zag je niet aankomen he!
Ons eerste stappen in dit gebied waren niet zoals we voor ogen hadden. Dat moest toch anders kunnen... We wilden perse een goede ervaring rijker worden; een die dit gebied waardig zou zijn. Meer vrijheid, verder varen, dieper het natuurgebied in, langer kayakken en betere service. En ik kan je alvast verklappen; deze nieuwe tour zou ons tenminste echt laten genieten van de omgeving! Meer daarover de volgende keer.