Krakende snacks, aangekoekt & afgeschud. 'Snelle Jelle' grensovergang. Twee hamburgers, grote friet met extra veel zout, en een liter cola alstublieft. Ik bedoel; een stempel in mijn paspoort erbij. En niet op een lege bladzijde graag, want er komt nog veel meer bij. Dank u wel! Gratis refill? Vooruit dan. Kom ik na x aantal weken weer terug met een 30 dagen visa, om te island-hoppen en wie weet wat nog meer. Misschien een duikcursusje... Tussendoor eventjes 28 dagen naar Myanmar; het laatste stukje, relatief unexplored en authentiek Zuid-Oost Azie. Des te eerder je gaat, des te beter! Afijn, de eerste stad in het vizier was Chang Rai. Spreek het uit op z'n 'hazelips'; met een aziatische R, en het klinkt als Shanghai. In geen enkel opzicht te vergelijken, maar ik moest er steeds aan denken. De binnenkomer in Thailand was geen boomtown, maar een boring dorp. Een ideale plek om fysiek bij te komen van de lange bootreis, en aan de andere kant mentaal de grenzen op te zoeken. Bij aankomst in Chiang Rai 'byebye' gezegd tegen Chinese en 'hallo' tegen Duitse. Dat is het leven van een reiziger. Het ene moment begroet je een 'soortgenoot' en het andere moment neem je alweer afscheid. Je kruist iemands pad, en deelt korte of langere tijd dezelfde weg. Waar die ook naartoe leiden mag. De ene keer blijkt een gezamenlijke minuut al veel te veel, en kan de klok niet vroeg genoeg slaan. Soms, echter, zou je willen dat de aarde wat minder snel rond zijn as draaide. Zodat je langer kon nadenken en genieten van bijvoorbeeld interessante personages en inspirerende gesprekken. Daar kun je nooit genoeg van hebben. De dagen in Chiang Rai zouden me in dat opzicht heel veel brengen. Na lang zoeken een guesthouse gevonden die verstopt was in een donker steegje, achter een tempel. Op het eerste oog zou je er zo voorbij lopen, als je het al had kunnen vinden. Het oplettende tweede oog wierp gelukkig een blik door een openstaande poort. Al turende zag ie een mooie courtyard, lounge-area en meer dan genoeg bewegingsruimte. Er was een volledig onbezette dormitory, prijzen waren uitstekend en, na later bleek; het voedsel erg goed. Voor het eerst kennisgemaakt met de Thaise keuken, en in het bijzonder 'Khao Soi' en 'Pad Thai'. De allerlekkerste gerechten van Thailand. De porties waren afgestemd op foreigners, wat zoveel betekende als: extra grote hoeveelheden. Mijn reputatie snelt zich voor me uit, dat bleek wel ;) Het land van de Thai is tevens het land van de nightmarkets. In iedere stad/dorp dat zich als zodoende beschouwt, vind er 's avonds wel eentje plaats. Daar kun je als toerist natuurlijk niet omheen. Zo ook wij niet... Dan maar doorheen, hehe. En maar goed dat we dat hebben gedaan. Zo vond ik eindelijk de culinaire versnaperingen die me in alle voorgaande landen niet waren gegunt; exotische insecten, om op te peuzelen. Jammie! Gefrituurde krekels/sprinkhanen, maden en larven. Nou, viel dat even tegen/mee. Ze smaakten helemaal niet verkeerd. Sterker nog, ik denk dat ze zo als nieuwe smaak chips geintroduceerd kunnen worden. Naast 'patatje joppie' krijg je dan 'crunchy crickets' en 'magic maggots'. Doen het vast goed op kinderfeestjes! De volgende dag nogmaals teruggegaan naar de nightmarket. Niet specifiek voor de knapperige diertjes, maar gewoon voor een maaltijd. Het leek me wel zo sociaal om ook de nieuwe gast in onze dormitory, een japanner van bijna 50 jaar, uit te nodigen. Hij hapte meteen toe en volgde ons, passief als ie was, als een onderdaan. Vreemde snuiter. Met z'n gebrekkige engels en keiharde lach (na alles wat gezegd werd) legde hij uit dat ie een 'gratis' vlucht had genomen van Bangkok naar Chiang Rai. Hij verwarde deze stad echter met Chiang Mai, waar ie eigenlijk naartoe had willen gaan, en kwam daar pas later achter. De rare eend besefte dat hij op de verkeerde bestemming was beland, maar dat kon hem niet bewegen om een, slechts drie uur durende, busrit te maken naar waar ie eigenlijk wilde zijn. Ook onze aanmoedigingen kwamen niet aan. Nouja, so be it. Bleef die 'nutcake' gewoon 10 dagen lang zijn tijd uitzitten in Chang Rai. Tenminste, dat begrepen we uit z'n verhaal. Heb ik al gezegd dat daar echt geen #%&* te doen is... Alleen een motorbike kon ons van onze vastgekoekte kont aftrekken. De trip leidde de duitse en mij naar het noordelijker gelegen 'Mae Salong'; een dorp met chinese roots en dito sfeer. Bij een lokaal restaurantje/bakkerijtje een lekkere lunch genoten en een uiterst interessant en inspirerend gesprek gehad. Zodoende lang blijven plakken, waardoor we geen tijd meer zagen voor een bezoek aan de grens met Myanmar. Net voor vertrek uit 'chinatown' de bakkersvoorraad aanzienlijk doen slinken. De bananencakes waren subliem, alsook de broodwaren. Verlaten wegen, een ondergaande zon en prachtig landschap maakten de terugweg weer eens om van te genieten. Even buiten Chang Rai ligt een witte tempel, met de logische naam; 'White Temple'. De architect, van dit bizarre bouwwerk, past wel in het rijtje met weirdo's die we in deze contreien al zijn tegengekomen. Zijn religieuze fantasievolle creaties waren een mix van buddhistische, hindoeistische en westerse invloeden. De binnenkant van de tempel, waar je jammergenoeg geen foto's mocht nemen, bevatte muurschilderingen met buddha en zijn 'brothers in arms'. Jaha, de creationist is overduidelijk een comic en science-fiction fan. Star Trek, Star Wars, Batman, Spiderman etc. etc. Je kon het zo gek niet bedenken of het was op de muur gekalkt/gespetterd. Crazy! Bij een poging de stad te verlaten komen we, voor de derde keer, een gek tegen die met ons mee wil gaan; 'Can i come with you?' De eerste ontmoeting met deze man bleef ik geduldig luisteren en antwoorden, omdat hij mij aansprak. De tweede keer snelde ik voor de Duitse uit om een aanvaring te voorkomen, en was zij de pineut. De laatste keer moest ik eigenlijk keihard lachen, maar bleef in ongeloof grijnzend wegkijken, terwijl de Duitse wederom aangesproken werd. Het moet niet gekker worden, dacht ik nog. Snel een busticket kopen en weg uit deze gestoorde stad! Bij de balie een andere duitse tegengekomen en met z'n drieen 3 uur moeten wachten op vertrek. Om de tijd uit te zitten besloten we een restaurant op te zoeken. Staan we voor een bakkerij de menukaart te bekijken, word ik aangetikt. Nee he, niet weer een crazy dude... Frits! Whaha! En even later z'n ouders en Yannick. Dat was een leuke verrassing. In goed gezelschap gezamenlijk geluncht en bijgekletst. Wanneer en waar zou de volgende keer zijn? Eenmaal in Chiang Mai gesetteld, zijn we gaan wandelen naar de saturday market. Groot en druk; hoop mensen en koopwaren. Dag later verhuisd naar guesthouse waar de chinese (van laatste boottrip) verbleef, en 's avonds ook maar de sunday market afgestreept. 'Same same, but different', zoals de bekende aziatische leus luid. Alleen nog meer troep en...file-lopen. Geen lol aan. Dat was het alweer wat betreft de eerste dagen in Chiang Mai. Na de volgende bestemmingen; 'Pai' en 'Mae Hong Son', zou ik nog terugkomen. Zo gemakkelijk kom je niet van me af Chiang Mai!